Blog van thuisexperimenteren.nl

In mijn ogen een tablet dat ondergewaardeerd wordt, is de Blackberry Playbook. Deze heb ik recentelijk aangeschaft op basis van een aantal overwegingen. Thuis hebben we een Apple iPad (v1, ooit voor mijn vrouw gekocht) maar alwaar het tablet principe me indertijd aansprak ben ik van het begin af aan van mening geweest dat de iPad eigenlijk te groot is om lekker mee te kunnen nemen. Naar mijn mening is de iPad meer een apparaat voor op de bank. Het was me al lang duidelijk dat ik als ik een tablet voor mezelf zou kopen mijn voorkeur richting een 7″ tablet lag.

Om mee op reis te nemen en serieus wat werk mee te doen is een netbook of ultrabook beter geschikt (ook nu nog). De echte eisen die je aan een apparaat stelt dat je meeneemt als je forenst of een reisje maakt en waar je wat mee wilt kunnen doen, is dat het snel moet kunnen opstarten en dat je er MS Office compatible software op kunt draaien.

Ook vond ik een prijs van 400-500 € voor de iPad een beetje teveel van het goede. Mijn richtprijs lag meer in het 200-250 € gebied.

Als ik ergens een hekel aan heb bij Apple produkten is het de noodzaak om iTunes te installeren op mijn PC, naar mijn mening een software pakket dat dermate opgezwollen is dat het je systeem alleen maar vertraagd en eigenlijk helemaal herschreven moet worden. Het enige pluspunt aan iTunes vind ik de podcast ondersteuning voor mijn iPod Nano. Deze kan ik maar niet vinden bij andere fabrikanten van MP3 spelers (zoals bij mijn vorige MP3 speler, een Creative Zen. Ik beschouw het dus als een pluspunt als ik bij een tablet geen gebruik hoef te maken van de iTunes software.

Ik had vorig jaar al van de Blackberry Playbook gehoord en beschouwde het indertijd als een potentiele kandidaat. De kritiek op de BB Playbook, nadat deze beschikbaar kwam, was echter vernietigend. Hardwarematig uitstekend maar de eerste versie van het besturings systeem had te veel gebreken. Misschien wel de grootste beperking was dat je alleen maar e-mail kon ontvangen door de koppeling met een Blackberry telefoon. Op basis van al die overwegingen was ik eigenlijk aan het wachten tot de Amazon Kindle Fire ook in Europa te koop zou zijn.

In het begin van dit jaar hoorde ik echter dat er een upgrade van het OS zou komen (v2) die veel van de eerder geconstateerde problemen oplossen. In maart/april zag ik hem in de winkel liggen voor een prijs (200 € voor de 16 GB) die heel erg aantrekkelijk was. Vergelijkbare Android modellen lagen voor een veel hogere prijs in de winkel. Ik ben me vervolgens weer gaan verdiepen in de BB Playbook en besloot de 16GB versie aan te schaffen. Mijn mening is dat dit tablet ruimschoots `value for money` levert.

De Blackberry Playbook heeft een 7 inch multi-touch scherm met een resolutie van 1024×800 pixels en weegt 425 gram. De BB Playbook bevat een goede camera zowel aan de voor- als aan de achterkant waarmee men zowel foto’s als film kan opnemen. De randen van het display lijken, op het eerste gezicht, erg dik. De reden is echter dat deze randen onderdeel zijn van het touch screen. De Cortex A9 processor is krachtig genoeg om het BlackBerry Tablet OS soepel te laten draaien en HD video probleemloos zonder schokken af te spelen. Een USB en mini-HDMI connector zijn ook aanwezig, De Browser van de Playbook biedt volledige ondersteuning van HTML5 maar Adobe Flash wordt ook volledig ondersteund.

Het BlackBerry Tablet bevat zijn eigen OS, gebaseerd op het QNX besturingssysteem, en creëert zo een systeem dat zeer stabiel is. In tegenstelling tot iOS is dit ook een `true multitasking` besturingssysteem. Sinds V2 is het ook mogelijk om Android applicaties toe te voegen. Dat vereist wat hack werk maar dat vind ik wel leuk, en beschouw ik daarom als een pluspunt. Zelf heb ik op deze manier de Kindle app toegevoegd.

Documents to Go is beschikbaar gesteld op dit tablet hetgeen betekent dat aan een van mijn belangrijke eisen voldaan is nl. MS Office compatibiliteit. Ik heb de BB Playbook zonder problemen met al mijn e-mail adressen kunnen koppelen (Google, Hotmail, Yahoo, LinkedIn, Ziggo). De Adobe PDF reader is ook beschikbaar.

Een van de `killer’ applicaties van dit tablet is de BlackBerry Bridge. Deze App maakt het mogelijk om via Bluetooth een verbinding te maken met een Blackberry smartphone en zo op de tablet toegang toegang te krijgen tot e-mail, agenda’s, BlackBerry Messenger, bestanden en andere gegevens van de smartphone. Zodra men verbonden is, kan men zijn smartphone ook als een draadloze afstandsbediening voor het tablet gebruiken. Voor mij het belangrijkst is dat ik op deze manier mijn werk e-mail en agenda op een veilige manier op een groter scherm kan raadplegen.

Ik heb laatst op een symposium de Blackberry gebruikt om aantekening te maken (en tussendoor ook mijn e-mail te bekijken en beantwoorden). Op het einde van de dag was de batterij pas half leeg. Wat dat betreft is er dus ook niets te klagen.

Om het typewerk te vergemakkelijken heb ik de tablet via bluetooth verbonden met een toetsenbord (zie de foto). Ook dat werkt erg goed.

De reden om op mijn werk op een Blackberry over te stappen was dat ik de gewoonte heb/had om maar een elektronische agenda te gebruiken dezelfde voor zowel thuis als het werk. Dit bereikte ik door gebruik te maken van MS Outlook. De procedure die ik hierbij volgde was een synchronisatie uit te voeren met Outlook zowel thuis als op het werk. Daarvoor gebruikt ik indertijd een Windows Smartphone. Vorig jaar heb ik echter een nieuwe Acer Aspire 4830TG laptop gekocht en daarop de 64 bits versie van MS Office 2010 geïnstalleerd. Met die versie kon ik echter niet meer synchroniseren. Volgens mijn onderzoek indertijd was de Blackberry Desktop software de enige die een synchronisatie wel kon uitvoeren, hetgeen voor mij de reden was om een Blackberry smartphone aan te vragen. Irritant is wel dat de synchronisatie thuis inderdaad van start gaat maar halverwege ophoudt. De foutmelding die gegeven wordt toont echter aan dat dit een bug is die al meer dan een jaar bekend is maar schijnbaar nog steeds niet gecorrigeerd is. Het voordeel van de Blackberry Bridge is dat dit probleem min of meer ondervangen is.

Als men de kritieken leest is een van de grootste bezwaren tegen de BB Playbook dat er te weinig Apps zijn. Vergeleken met de iPad en Android zijn er inderdaad veel minder Apps beschikbaar maar momenteel zijn het er al meer dan 3000. Op de iPad was het echter ook al zo dat in het begin heel veel Apps gedownload werden maar dat men er na verloop van tijd achter komt dat men er maar een paar echt gebruikt en vervolgens een flinke sanering uitvoert. Tegenwoordig download ik nog maar zelden Apps op de iPad. Bijna alle Apps die ik belangrijk of nuttig vind heb ik op de BB Playbook ook gevonden. Ook wat dat betreft is er wat mij betreft niets te klagen.

Bovenstaand betoog moge duidelijk maken dat ik de aanschaf van een Blackberry Playbook duidelijk niet als een miskoop beschouw en erg tevreden ben over dit tablet.

De echte Die-Hards begrijpen het ondertussen wel. Ik ben/was eigenlijk op zoek naar een waardige opvolger van de Psion 5 mx die ik vroeger in mijn bezit had. De BB Playbook in de configuratie zoals ik hem gebruik (met toetsenbord) is een waardige opvolger.

Regelmatig discussies hebbende met en veel lezende over wat mensen die in het alternatieve circuit van homeopathie, accupunctuur, magie, geesten, UFO’s, graancirkels, etc. geloven beweren is er een observatie die men vrij vaak kan maken. Ondanks dat men claimt niet in de wetenschappelijke methodiek te geloven is men nooit te beroerd om wel wetenschappelijke begrippen te hanteren. Bij wat doorvragen blijkt dan vaak dat men geen idee heeft waar men over praat. Er is geen woord dat meer misbruikt wordt dan het woord `Energie’, maar uit persoonlijke ervaring kan ik vertellen dat zodra ik men gaat doorvragen naar de definitie van Energie men vaak geen antwoord krijgt. Zelfs als men de fysische definitie van energie geeft als zijnde de totale hoeveelheid arbeid die moet worden verricht om een systeem vanaf zijn grondtoestand in zijn huidige situatie te komen weten veel alternatievelingen niet wat ze daarmee aan moeten en vallen terug in de gebruikelijke tactiek van over iets anders beginnen te praten.

Een ander begrip dat te pas en te onpas gebruikt wordt door dit soort alternatievelingen is het begrip `kwantummechanica’. Wat daarbij dan weer opvalt is dat men wel het woord graag gebruikt maar niet openstaat voor de consequenties oftewel de echte betekenis. Ik moest hier laatst weer aan denken toen ik een oud studieboek van mij oppakte (P.L. Lijnse; Kwantummechanica – Een eenvoudige inleiding; Het Spectrum; 1981; ISBN 9027462143; p. 107) en daar het (humoristische( artikel van D.A. Wright `A Theory of ghosts’ weer eens las. Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in `The Worm Runner’s Digest’ in 1971 maar is vele malen herdrukt o.a. in R.L. Weber’s `A Randow Walk in Science’ uit 1971 (Een herdruk uit 2001 is nog steeds bij Amazon verkijgbaar).
In dit artikel worden spoken of geesten op een kwantummechanische manier benaderd. Men gaat in eerste instantie uit van de observaties n.l. dat geesten zich door dichte deuren en muren heen kunnen bewegen (0.1 m dik). Een andere observatie schijnt te zijn dat ze zich niet kunnen verplaatsen uit oude gebouwen met zeer dikke muren (ca. 30 cm). Uitgaande van de basisbegrippen uit de golf mechanica (Schrödinger, 1928 en de Broglie met Brillouin, 1928) betekent dit dat de we praten over objecten waarvan de golffunctie afneemt tot ½.7 van de volle amplitude en waarvan de massa bij lage snelheid kleiner moet zijn dan die van een elektron met een factor 10^16 oftewel een massa van ca. 10^-46 kg.

Het moge duidelijk zijn dat een object met zulk een lage massa zeer gemakkelijk versneld kan worden tot zeer hoge snelheden zonder dat daar veel energie voor nodig is. Relativistische effecten (Einstein, 1905) zullen daarom snel een rol gaan spelen als zulk een object in beweging gebracht wordt. Het moge ook duidelijk zijn dat het relatief gemakkelijk zal zijn om zulk een object te versnellen tot een snelheid die boven de ontsnapping snelheid van het zwaartekrachtveld van de aarde is nl. 10 km/s (Newton, 1687). De energie die daarvoor benodigd is bedraagt slechts 10^-38 J. Een zuchtje wind is daarom meer dan voldoende om een geest op weg te helpen naar een reis door het zonnestelsel en misschien zelfs naar de sterren.

Ik moet echter bekennen dat ik deze uitkomst niet heb kunnen reproduceren. Ik heb mijn syllabus kwantummechanica er nog eens opgegraven maar de benodigde wiskunde kennis is, tot mijn grote frustratie, te ver weggezakt. Typisch een geval van – use it or lose it -.

Afgelopen maand nam ik op zaterdag deel aan een cursus. Dat was weer een van die zeldzame momenten dat ik weer een broodtrommel en een thermo-mok gevuld met warme koffie meenam. Het probleem was dat tegen de tijd dat ik de koffie opdronk deze al aardig lauw was. Ik ben dus op zoek gegaan naar een betere thermo mok en dacht er een bij Perry Sport gevonden te hebben. De 300 ml Lifeventure thermische mok claimt dat dat warme dranken 4 uur heet gehouden kunnen worden en koude dranken 12 uur koud. De mok is van roestvrijstaal gemaakt me dubbele stalen, geïsoleerde wanden waartussen een vacuüm getrokken is. Een echte hoogwaardige thermos fles. De mok bevat ook een expansie kamer met daarin ingebouwd een overdruksventiel. Als men een hete drank laat afkoelen in een afgesloten ruimte krimpt de vloeistof en ontstaat er een onderdruk die ervoor zorgt men zulk een beker dan moeilijker kan openen. Dit ventiel zorgt ervoor dat men de mok kan beluchten en zo dus weer makkelijker openen. De mok zou ook waterdicht zijn.

Dat klonk allemaal heel erg mooi maar ik vroeg me af of dat allemaal wel waar was. Ook bedacht ik me dat ik vrij gemakkelijk kon bepalen welke van de verschillende thermo-mokken die ik in mijn bezit (op verschillende conferenties aangereikt gekregen) heb de beste is. De geldt: Meten is weten!

Ik heb dus mijn Vernier Go!Link met temperatuursensor gepakt en aangesloten op de computer. De procedure die ik gevolgd heb is eenvoudig. Een mok werd enkele minuten voorverwarmd met kokend water. De mok werd geleegd en weer gevuld met kokend water. De temperatuursensor werd in de mak geplaatst, hetzij door deze door een gat in de deksel te steken (keramiek, RVS), hetzij door de deksel er los op te leggen (Lifeventure, Plastic). Vervolgens werd gedurende 3 uur het temperatuurverloop gemeten (2 metingen/minuut).
Het resultaat is weergegeven in onderstaande grafiek.

Het resultaat is overtuigend, zelfs met de deksel er los op geplaatst weet de Lifeventure de warmte beter vast te houden dan de andere bekers. Die andere bekers isoleren dus allemaal best wel slecht en zal ik dus afvoeren.
De Lifeventure thermische mok was dus duidelijk geen miskoop.

De mens heeft de neiging om de risico’s van het onbekende te overschatten en tegelijkertijd de risico’s van het bekende te onderschatten.

Ter verduidelijking de definitie van risico:
Risico = kans x effect
De kans dat je blootgesteld wordt aan een gevaar maal het effect dat dan optreedt.

Een van de redenen om een blog op te zetten is die kleine stukjes tekst die men wel eens ergens leest vast te leggen op een manier waarop ze makkelijk terug te vinden zijn.

Ik weet niet meer precies waar ik onderstaande gevonden heb maar ik vond het de moeite waard om het in een notitieboekje op te schrijven.

Hoe redeneren complot theoretici:

1) Wanneer iemand met een bewijs van het tegengestelde voor je neus staat zeg je dat het gefabriceerd is.
2) Wanneer een expert een uitspraak doet die je complot theorie tegenspreekt zeg je dat diegene geld heeft ontvangen om die uitspraak te doen.
3) Wanneer – iedereen – een bepaalde (andere) mening heeft zeg je dat – zij er allemaal bijhoren -.

Kort samengevat: Alle ontkrachtende bewijzen zijn onderdeel van het complot.

In mijn vorige blogbijdrage heb ik Philip K. Dick geciteerd. Er zijn nog enkele ander citaten die heel goed in dit thema passen en die beter dan ik het zelf kan weergeven, beschrijven hoe ik over bepaalde zaken denk.

Wolfgang Pauli
Das ist nicht nur nicht richtig, es ist nicht einmal falsch!

Richard Feyman
I can live with doubt, and uncertainty, and not knowing. I think it is much more interesting to live not knowing than to have answers which might be wrong. I have approximate answers, and possible beliefs, and different degrees of certainty about different things, but I am not absolutely sure of anything, and in many things I do not know anything about, such as whether it means anything to ask why we are here, and what the question might mean. I might think about a little, but if I can not figure it out, then I go to something else. But I do not have to know an answer. I do not feel frightened by not knowing things, by being lost in a mysterious universe without having any purpose, which is the way it really is, as far as I can tell, possibly. It does not frighten me.

Steven Novella
In de podcast - The Skeptics Guide #292 op 16 Februari 2011 geeft Steven Novella antwoord op mensen die een anti-wetenschappelijk standpunt verwoorden, mensen die b.v. zeggen zoals - We don’t need science to tell us what to believe - of - Why do we need science to validate something? -.

Steven geeft dan het volgende antwoord:

What do you think science is?
There is nothing magical about science. It is simply a systematic way for carefully and thoroughly observing nature and using consistent logic to evaluate results. So which part of that exactly do you disagree with? Do you disagree with being thorough? Using careful observation? Being systematic? Or using consistent logic?

Een van die zaken waar je wel eens moe van wordt in discussies met – ware gelovigen – is het relativeren van het begrip –realiteit – in goed Nederlands – de werkelijkheid - genoemd. Het is ongelooflijk hoeveel pseudo metafysica je soms over je heen krijgt. Over het algemeen beweert men dan dat feiten en werkelijkheid niet bestaan, een soort constructies van de geest zijn. Alles is mogelijk, als men maar wil. Mijn tegenargument was dan vaak de vraag wat men dacht dat er zou gebeuren als men van een gebouw van 10 m hoog springt richting een betonnen vloer. De realiteit komt je dan op een zeer harde manier tegenmoet en als je alleen maar je benen breekt kun je blij zijn. In dit soort discussies ging men nooit echt op dit soort argumenten in. Meestal werd er gebruik gemaakt van de klassieke ontwijk truc, nl over iets anders beginnen.

Laatst kwam ik een quote van Philip K. Dick (1928 – 1982) tegen een van de beste SF schrijvers uit het genre. Bijna al zijn boeken ondertussen verfilmd. De film – Blade Runner – is op een van zijn verhalen gebaseerd.

De quote die relevant is voor bovenstaand verhaal is:

Reality is that which, when you stop believing in it, doesn’t go away.

Vrij vertaald:

De werkelijkheid is dat wat weigert weg te gaan als ik stop met erin te geloven.

Beter kan men het eigenlijk niet samenvatten.

Op mijn website heb ik al eens een stukje geschreven over literatuuronderzoek , in zijn algemeenheid maar ook hoe te zoeken in Google.

Alle goede zoekmachines hebben een ding gemeen, nl dat het mogelijk is om de database te doorzoeken m.b.v. de zgn. BOOLEAN operatoren. De meest belangrijke operatoren zijn:
• AND in het Nederlands EN in Google aangegeven mbv een + teken. Dit is de default operator vanr Google. Indien deze boolean gebruikt wordt geeft men aan dat alle zoektermen die gekoppeld zijn door de operator in het eindresultaat aanwezig moeten zijn.
• OR: in het Nederlands OF. Dit is de standaard instelling van de meeste zoekmachines. Indien men in een zoekmachine `titratie pH zuur” intypt dan zoekt men in feite op`titratie OR pH OR zuur”
• NOT: in het Nederlands NIET. Binnen Google aangegeven mbv een – teken. Indien deze boolean gebruikt wordt geeft men aan dat de zoekterm die daarna komt niet in de resultaten mag voorkomen.
Binnen Google kan men naast de tekens ook daadwerkelijk de operatoren zelf gebruiken. Men typt ze dan wel met hoofdletters in.

De meest krachtige manier om te zoeken is door het gebruik van deze boolean operatoren te combineren in een zoekterm. Om de goede combinaties te krijgen is men echter wel gedwongen om haakjes te gebruiken. Bijvoorbeeld: titratie AND (zuur OR zuren) AND (base OR loog). Met deze zoekterm demonstreren we ook hoe we door de booleans op een goede manier te combineren vaak voorkomend problemen bij het zoeken op een slimme manier kunnen oplossen.

Op zich zijn de AND, OR en NOT operator al voldoende om een complexe zoekstrategie op te zetten. Er zijn echter nog een aantal andere operatoren die het zoeken vergemakkelijken en waarvan het handig is dat men ze kennen.
De belangrijkste daarvan is het zoeken naar frases door een zoekterm tussen aanhalingstekens te zetten. Google zoekt dan op de exacte combinatie van woorden en/of symbolen die men tussen de aanhalingstekens heeft gezet.

Recentelijk heb ik ontdekt dat Google tegenwoordig ook de wildcard (*), ook wel joker genoemd, ondersteunt. De wildcard wordt gebruikt om een ontbrekend of variabel deel van een zoekvraag op te vullen. De * is een zeer krachtig zoekinstrument. Hij kan gebruikt worden als:
1. Men niet precies weet hoe men het woord spelt. Door dan op een deel van het woord gevolgd door een wildcard te zoeken kan men zeer ver komen.
VB: institu* i.p.v. institutioneel jans*en i.p.v. (jansen OR janssen)
2. Om meervoudsvormen en/of synoniemen op te vangen:
VB: titrati* i.p.v. (titratie OR titraties OR titration OR titrations)
3. Om woorden binnen een zin te veralgemeniseren: VB: titratie van * met loog. We zoeken dan op de zin met elk willekeurig woord i.p.v. de ster.
Denk hier bv specifiek aan: zuur OR zoutzuur OR HCl.

Google biedt nog een interessante optie voor het zoeken op synoniemen. Plaats je een tilde (~) direct voor het woord dan worden de synoniemen van dat woord meegenomen. Door bv te zoeken op `~facts” zoek je ook op `information”. Als men echter een + voor het woord zet wordt de synoniemen zoekfunctie uitgeschakeld.

Veel van mijn laatste blog bijdrages hebben microscopie als onderwerp en ik wilde deze trend nog even doorzetten door de website van Ronald Schutte genaamd `De wereld onder de microscoop’ te bespreken. De naam van de site verteld als waar het over gaat en de site slaagt er heel goed in dit onderwerp uitgebreid en gedetailleerd te behandelen. Momenteel kan men vooral veel over Histologie vinden maar regelmatig wordt de site uitgebreid met kennis en informatie.

De site staat vol met foto’s, tekeningen, videofragmenten, animaties en de bijbehorende theoretische onderbouwing. Op deze manier wordt getoond hoe van een object dat bekeken gaat worden een preparaat te maken. Alle getoonde preparaten zijn zelf vervaardigd en zeer divers. Een cursus Histologie kan gratis in pdf formaat worden gedownload. Onder `Materialen’ wordt onder andere geschreven over de aanschaf van een microscoop, diverse objectieven, gebruik van camera’s die op een microscoop kunnen worden gemonteerd, het maken van een oplossing of verdunning, kleurstoffen en het gebruik van een microtoom. In `Preparaten’ wordt een overzicht gegeven van de preparaten die op deze site te vinden zijn. Sommige preparaten zijn met vrij simpele technieken te maken en zijn snel gereed, andere zijn moeilijker en kosten veel tijd. De `Foto’ pagina geeft een snel overzicht van de beschikbare preparaatafbeeldingen. In `Links’ zijn diverse fabrikanten, kennisbanken en verenigingen genoemd waar veel specialistische informatie te vinden is.

Op mijn website Thuis Experimenteren en ook in dit blog heb ik al verschillende malen melding gemaakt dat ik enige jaren geleden lid ben geworden van de microscoopverenging NGVM. Bij de microscoopvereniging hebben we regelmatig werkavonden. Op die werkavonden wordt een onderwerp microscopisch verder uitgelicht waaronder monsters zeewater maar ook monsters uit beken, vennen en plassen. Daar vind je dan heel wat levende beestjes in en met wat begeleiding kan het dan redelijk goed lukken om deze te identificeren. Als je echter thuis in je eentje bezig bent heb je die begeleiding niet en ben je aangewezen op de literatuur die je verzameld hebt. In een eerder blog heb ik het boek `Guide to Microlife’ besproken dat al een aardig handvat biedt. Als je echter bezig bent met het onderzoeken van zoet water in je directe omgeving dan is er maar een boek dat je echt op weg kan helpen en dat is `Das Leben im Wassertropfen’. Ik had al een oudere uitgave uit de jaren 70 van dit boek maar recentelijk ben ik er achter gekomen dat het boek opnieuw is uitgegeven en weer gekocht kan worden. Zoals de cover al zegt helpt dit boek je bij het identificeren van de microflora en de microfauna die je onder de microscoop kunt waarnemen in monsters die jezelf genomen hebt in je directe omgeving of leven dat jezelf opgekweekt hebt in een hooi infuus. Bacteriën, algen, schimmels, eencelligen (bv pantoffel diertjes) en kleinere diertjes (bv watervlooien) ze komen allemaal aan bod. Identificatie vind plaats via een schema en m.b.v. omschrijvingen en tekeningen van de betreffende organismes aangevuld met foto’s. Wat mij betreft is het boek een aanrader voor eenieder die wat serieuzer met microscopie aan de slag wil gaan.

Titel: Das Leben im Wassertropfen
Auteurs: Heinz Streble, Dieter Krauter
Jaar: 2001 (1973)
Uitgever: Kosmos
ISBN: 9783440126349