|
Synthese van Ammonium Chroom(III) Oxalaat (Oxalsaures Chromoxyd Ammonium) |
|
|
Datum: Januari - Maart 2026
Inleiding:
| Ergens las ik dat dit materiaal interessante optische eigenschappen had (anisotroop)?. Dat intrigeerde me. De oorspronkelijke verwijzing kan ik niet meer vinden maar ik was voldoende geïnteresseerd geraakt dat ik besloot een poging te wagen om het materiaal te synthetiseren. |
Materiaal:
|
![]() |
|
|
![]() |
![]() |
![]() |
Uitvoering en resultaten:
|
![]() |
![]() |
![]() |
| Ingedampt materiaal | |
![]() |
|
![]()
|
![]() |
|
![]() |
Resultaten:
|
Opbrengst na indampen: 15 g |
Kristallen bekeken onder de USB microscoop (Dino-Lite Edge AM4815ZT , ca. 50x, stacked ). |
![]() |
|
| Dit ruwe materiaal heeft alleen een rode kleur als we het oplossen in water. De kristallen hebben een nagenoeg zwarte kleur. Met opvallend en doorvallend licht zien we een meer groenige kleur. (De microscoop is uitgerust met een polarisatiefilter). De kristallen zien er nogal "vervuild" uit. Een herkristallisatie lijkt dus noodzakelijk. | |
|
De 1g materiaal heeft na opgelost in water en
indampen een meer paarse kleur die duidelijk zichtbaar wordt onder de USB
microscoop. Kristallen bekeken onder de USB microscoop (Dino-Lite Edge AM4815ZT , ca. 50x, stacked ). |
![]() |
![]() |
|
| Deze methode van weer oplossen in water en langzaam indampen wordt beschreven in het artikel van Kahlenberg et al. Zij rapporteren ook dat "reddish-violet single crystals of ammonium diaquabis(μ-oxalato)chromate(III), suitable for X-ray structure determination" gevormd werden, hetgeen ook hier geobserveerd wordt. | |
|
Van het hierboven besproken materiaal is een
preparaat gemaakt dat we bekeken hebben met de petrografische microscoop.De
paarse kleur is duidelijk waarneembaar. Echt mooie kristallen ziet men
echter niet. Radial RPL1 Ore
microscope |
|
![]() |
|
![]() |
![]() |
|
Ik heb een beetje materiaal weer opgelost in
water en ingedampt op een objectglaasje. Dit keer kon ik bij sterkere vergroting (10x objectief en sterk ingezoomd) een klein object waarnemen dat duidelijk kristalstructuur bevat. Zo te zien moet het materiaal nog verder gezuiverd worden. |
![]() |
Discussie:
|
De term "oxalsaures Chromoxyd-Ammoniak" wordt historisch gebruikt in
chemische literatuur. Er wordt ook verwezen naar het "rode zout" (rothes
Salz), wat wijst op een karakteristieke kleur, typisch voor veel chroom(III)-complexen. De oudste verwijzing naar de verbinding vinden we in het boek van Liebig:
|
|
Ammoniumchroom(III)oxalaat is een chemische verbinding waarvan de formule (NH₄)₃[Cr(C₂O₄)₃] is. Het is het ammoniumzout van het anionische trisoxalaat-coördinatiecomplex van chroom(III), een dubbelzout. De stof is gerelateerd aan de meer gangbare verbinding ammoniumijzer(III)oxalaat, die bekend staat als een groen poeder en wordt gebruikt bij de vervaardiging van blauwdrukpapier. Structuur: Het chroom(III)ion (Cr³⁺) bevindt zich in het midden van een coördinatiecomplex, gebonden aan drie oxalaatliganden (C₂O₄²⁻), met ammoniumionen (NH₄⁺) als tegenionen. Synthese reactie: Ondertussen heb ik achterhaald wat deze verbinding bijzonder maakte. Deze verbinding werd door A. Werner in 1912 in een publicatie met de titel "Über spiegelbild Isomerie bei Chromverbindungen III" beschreven. Werner beschrijft het isoleren van optische isomeren van coördinatie complexen, specifiek het tris(oxalato)chromate(III) complex. Hiermee bewees hij de dat coördinatie complexen een octahedrala structuur hebben en de aanwezigheid van chiraliteit in verbindingen waar geen koolstof atoom in het centrum geplaatst is. Dit werk heeft er mede voor gezorgd dat hij in 1913 de Nobel Prijs in Chemie kreeg. |
Opmerkingen:
|
Literatuur:
Relevante websites:
|
|
Achtergrondinformatie: Ammonium dichromaat is een anorganische verbinding met formule (NH4)2Cr2O7. In deze verbinding, zoals in alle chromaten en dichromaten, is chroom in een +6 oxidatie toestande, meer algemeen beschreven als hexavalent chroom. |
08/03/2026